தத்வமஸி

தத்வமஸி — நீயே அந்த பரம்பொருள்

ஒரு சொல், ஒரு உலகம் அதுவே எமது சாத்திரம்.

“தத்வமஸி” என்பது சமஸ்கிருதத்தில் “That Thou Art” என்று மொழிபெயர்க்கப்படும் ஒரு வேதவாக்கியம். 

தமிழில் இதன் பொருள் — “நீயே அது” அல்லது “நீயே அந்த பரம்பொருள்”.  

இது உபநிஷத்துகளில் வரும் மிக முக்கியமான வாக்கியம்.  

இது ஒரு மனிதனின் உண்மையான அடையாளம் என்ன என்பதைப் பற்றிய ஆழமான சிந்தனையைத் தூண்டுகிறது.  

அதாவது, நாம் நினைப்பது போல ஒரு தனிப்பட்ட உடல் அல்லது மனம் அல்ல

நாம் அந்த பரம்பொருளின் ஒரு பகுதியே.

அறிவியல் பார்வையில் அது தன்மை மற்றும் ஒற்றுமையைக் குறிக்கும்.

அறிவியல் கூறுவது என்ன?  

நாம் அனைவரும் அணுக்களால் ஆனவர்கள். 

அந்த அணுக்கள், பிரபஞ்சத்தின் மற்ற பொருட்களிலும் இருக்கின்றன.  

அதாவது, ஒரு மனிதனின் உடலும், ஒரு நட்சத்திரத்தின் தூளும், ஒரு மரத்தின் இலைக்கும் அடிப்படையில் ஒரே வகை அணுக்கள்.  

இது அறிவியல் கூறும் “ஒற்றுமை”.எல்லாம் ஒரே மூலத்திலிருந்து வந்தவை.

ஆன்மீகம் என்ன சொல்கிறது?  

நீயும், நானும், இந்த உலகமும் எல்லாம் அந்த பரம்பொருளின் வெளிப்பாடுகள்.  

அதாவது, “தத்வமஸி” என்பது அறிவியலும் ஆன்மீகமும் சந்திக்கும் இடம்.  

நாம் பிரிந்தவர்கள் அல்ல. நாம் எல்லாம் ஒன்றே.

நாம் யார்? “நான்” என்ற உணர்வின் பின்னால்

நாம் “நான்” என்று நினைப்பது, பெரும்பாலும் நம் பெயர், உடல், வேலை, குடும்பம் போன்ற அடையாளங்களால்.  

ஆனால், இவை எல்லாம் மாற்றக்கூடியவை.  

உடல் வயதாகும். வேலை மாறும். நினைவுகள் மாறும்.  

ஆனால், இவை எல்லாம் மாறும் போதும், உள்ளே ஒரு “நான்” என்ற உணர்வு நிலைத்திருக்கிறது.  

அந்த “நான்” அதுவே ஆத்மா.  

அந்த ஆத்மா பரம்பொருளின் ஒரு ஒளிக்கனல்.  

அதற்காகத்தான் உபநிஷத்துகள் சொல்கின்றன: “தத்வமஸி” நீயே அந்த பரம்பொருள்.

தத்வமஸி என்பது வாழ்வின் ஒளி போன்றது.

இந்த வாக்கியம் நமக்கு என்ன பயன் தருகிறது?

தன்னம்பிக்கை:

நாம் பரம்பொருளின் பகுதி என்பதால், நம்முள் எல்லா திறமைகளும் இருக்கின்றன.

பொறுமை: 

மற்றவர்களும் அதே பரம்பொருளின் வெளிப்பாடுகள் என்பதால், அவர்களை மதிக்கவும், புரிந்து கொள்ளவும் நாம் முயற்சிக்கிறோம்.

அன்பு: 

எல்லா உயிர்களும் ஒன்றே என்பதால், நாம் வெறுப்பை விட அன்பை வளர்க்கிறோம்.

சமநிலை: 

வெற்றி, தோல்வி, புகழ், இழப்பு  இவை எல்லாம் வெளிப்படைகள். உள்ளே நாம் நிலைத்த ஒளி.

தத்வமஸி என்பது ஒரு பயணத்தின் தொடக்கம்

“தத்வமஸி” என்பது ஒரு முடிவல்ல. அது ஒரு தொடக்கம்.  

நாம் யார்? எதற்காக பிறந்தோம்? எதை நோக்கி வாழ்கிறோம்? இவை அனைத்துக்கும் வழிகாட்டும் ஒளிக்கீற்று.  

இது ஒரு தத்துவம் மட்டுமல்ல. இது ஒரு வாழ்வியல்.  

நாம் ஒவ்வொருவரும், ஒவ்வொரு நாளும், இந்த உண்மையை உணர முயற்சிக்கும்போது, வாழ்க்கை ஒரு ஆனந்தப் பயணமாக மாறுகிறது.

“தத்வமஸி” என்பது ஒரு வாக்கியம் அல்ல அது ஒரு விழிப்புணர்வு.  

நாம் யாரும் தனிமையில்லை. நாம் எல்லாம் ஒன்றே.  

நாம் பரம்பொருளின் வெளிப்பாடுகள்.  

நாம் ஒளி. நாம் அன்பு. நாம் ஆன்மா.  

அதற்காகத்தான், உபநிஷத்துகள் நமக்குச் சொல்கின்றன

“தத்வமஸி” — நீயே அது.

மீண்டும் வரும் வரை

சக்தி சக்திதாசன்