உள் ஒளிக்கான பாதை
உள் ஒளிக்கான பாதை
புத்தரின் உண்மையான செய்தி
புத்தர் ஒரு வழிபாட்டுப் பொருள் அல்ல, அது ஒரு அடைத வேண்டிய இலக்கு.
புத்தரின் உருவச்சிலையையோ அல்லது அவரது போதனைகளையோ நாம் பார்க்கும்போது, அதில் ஒரு ஆழமான ஆன்மீக உண்மையை காண்கிறோம்.
"புத்தர் வழிபட வேண்டிய நபர் அல்ல. அது அடையப்பட வேண்டிய ஒரு மனநிலை" என்ற வாக்கியம்,
பௌத்தத்தின் அடிப்படைக் கருத்தை மிகத் தெளிவாக எடுத்துரைக்கிறது.
புத்தர், அதாவது சித்தார்த்த கௌதமர், ஒரு வரலாற்று நபர்.
அவர் தேவனோ, கடவுளின் அவதாரமோ அல்ல.
அவர் ஒரு மனிதர், தன் முயற்சியால் அறியாமையின் உறக்கத்திலிருந்து விழித்தெழுந்து, முழுமையான ஞானத்தை (நிர்வாணத்தை) அடைந்தவர்.
'புத்தா' என்ற சொல்லுக்கு 'விழிப்படைந்தவர்' அல்லது 'ஞானம் பெற்றவர்' என்று பொருள்.
இந்தக் கூற்று, புத்தமதத்தின் ஆன்மீகப் பயணத்தின் திசையை வெளிப்படுத்துகிறது.
அது வெளிப்புற வழிபாடு, சடங்குகள், அல்லது ஒரு தெய்வத்தின் கருணை ஆகியவற்றைப் பொறுத்தது அல்ல.
அது முற்றிலும் அகமுகமான பயணம். ஒரு மனிதன் தன் மனதின் இயல்பை, ஆசையினால் எழும் துன்பத்தை உணர்ந்து, அந்தத் துன்பத்திலிருந்து விடுபடும் வழியைத் தானே கண்டறிந்து, அந்த நிலையை அடைவதே பௌத்தம்.
புத்தர் நமக்கு பாதையைக் காட்டினார், ஆனால் அதில் நடப்பது அவரவர் கடமையாகும்.
"மக்கள் அவருக்காகக் கோவில்களைக் கட்டினார்கள், ஆனால் தங்களுக்குள் விழிப்புணர்வை உருவாக்க மறந்துவிட்டார்கள்" என்ற வரி, மனித இயல்பின் ஒரு கசப்பான உண்மையைப் பிரதிபலிக்கிறது.
நாம் பெரும்பாலும் ஆன்மீகத்தின் வெளிப்புற வடிவங்களில், அதாவது சிலைகள், கோவில்கள், சடங்குகள் போன்றவற்றில் கவனம் செலுத்துகிறோம்.
இது ஒருவகையில் ஆறுதலையும், சமூக பிணைப்பையும் தந்தாலும், அதுவே இலக்காகிவிடக் கூடாது.
புத்தரின் உருவச்சிலை நமக்கு அவரது போதனைகளை நினைவூட்ட வேண்டும்.
கோவில்கள் தியானம் மற்றும் சுயபரிசோதனைக்கான இடமாக இருக்க வேண்டும்.
ஆனால், காலம் செல்லச் செல்ல, அந்தப் போதனைகளின் சாரம் புறக்கணிக்கப்பட்டு, புறச் சடங்குகளுக்கும், உருவ வழிபாட்டுக்கும் முக்கியத்துவம் கொடுக்கப்படுகிறது.
உண்மையான ஆலயம் என்பது நம் மனதின் உள்ளே தான் உள்ளது.
புத்தர் நமக்குக் கற்றுக்கொடுத்தது, நம் மனதின் ஆசைகள், வெறுப்பு, மற்றும் அறியாமை ஆகியவற்றிலிருந்து விடுபடுவதே நிம்மதிக்கு வழி.
இதற்கு வெளிப்புற கோவில்கள் அல்ல, மாறாக உள் விழிப்புணர்வு (Mindfulness) மற்றும் சுயபரிசோதனை தேவை.
நாம் சிலைக்கு முன் கும்பிட்டு விட்டு, மீண்டும் அன்றாட வாழ்வில் ஆசைகளிலும், கோபத்திலும் மூழ்கிப் போனால், உண்மையான புத்தரைப் புறக்கணித்துவிட்டோம் என்று அர்த்தம்.
விழித்தெழும் மனங்களும், விழிப்புணர்வுள்ள இதயங்களும் வாழ்வில் அடைய வேண்டிய அதிமுக்கிய நிலைகள்.
புத்தரின் போதனைகளில் உள்ள ஆழமான மனிதாபிமானக் கருத்தை புரிந்து கொள்வது அவசியம்.
"அவர் ஒருபோதும் பின்தொடர்பவர்களை விரும்பவில்லை,அவர் விரும்பியது விழிப்பான மனங்களையும், விழிப்புணர்வுள்ள இதயங்களையும்தான்" என்ற வாக்கியம் அழுத்தமாகக் கூறுகிறது.
பெரும்பாலான மதத் தலைவர்கள் அல்லது தலைவர்கள் தங்களுக்குப் பின் ஒரு பெரிய குழு இருக்க வேண்டும், தங்கள் கட்டளைகளைப் பின்பற்ற வேண்டும் என்று விரும்புவார்கள்.
ஆனால் புத்தர் தன்னைப் பின்பற்றுபவர்களை அல்ல, மாறாக சுயாதீன சிந்தனையாளர்களை உருவாக்க விரும்பினார்.
அவர் தனது சீடர்களிடம், "எனது வார்த்தைகளை குருட்டுத்தனமாக ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டாம். தங்கத்தை உரசிப் பார்ப்பது போல, அவற்றை நீங்களே சோதித்துப் பாருங்கள்" என்று கூறினார்.
இந்த அறிவுரை, மனித வரலாற்றில் வேறு எந்த மதத் தலைவர்களிடமும் காணக் கிடைக்காத ஒரு தனிச்சிறப்பான சுதந்திர உணர்வை வெளிப்படுத்துகிறது.
புத்தருக்குத் தேவையானது, தங்கள் அறிவை அடுத்தவரிடம் அடமானம் வைக்காத, சொந்தமாகச் சிந்திக்கும் விழிப்பான மனங்கள்.
ஒரு மனதை விழிப்படையச் செய்வது என்றால், அது வாழ்க்கையின் நான்கு உன்னத உண்மைகளையும் (துன்பம், துன்பத்தின் காரணம், துன்பத்தின் நிவர்த்தி, நிவர்த்திக்கான வழி) ஆழமாக உணர்ந்து கொள்வது.
இது அறிவினால் மட்டும் அடையப்படுவதல்ல.
அது அனுபவத்தால் உணரப்பட வேண்டும்.
இந்த விழிப்புணர்வுதான், ஒருவர் தன் முடிவுகளுக்குத் தானே பொறுப்பேற்கவும், மற்றவர்களின் உணர்வுகளைப் புரிந்து கொள்ளவும், சரியான பாதையில் செல்லவும் உதவுகிறது.
மேலும், அவர் விரும்பியது விழிப்புணர்வுள்ள இதயங்களையே.
விழிப்புணர்வு (Mindfulness) என்பது வெறுமனே அறிவுடன் இருப்பது மட்டுமல்ல;
அது இரக்கத்துடனும் , அன்புடனும் கூடியதாக இருக்க வேண்டும்.
ஒருவரது இதயம் விழிப்புணர்வுடன் இருக்கும்போது, அங்கே சுயநலம் குறைந்து, மற்ற உயிர்களின் துயரத்தைப் போக்கும் எண்ணம் மேலோங்குகிறது.
அவர் அஹிம்சையை (வன்முறையின்மை) போதித்ததற்குக் காரணம், ஒவ்வொரு உயிரின் மீதும் எழும் இந்த விழிப்புணர்வுள்ள இரக்கம் தான்.
ஒரு விழிப்பான மனம் மட்டுமே துன்பத்திலிருந்து விடுபடும்.
ஒரு விழிப்புணர்வுள்ள இதயம் மட்டுமே உலகைத் துன்பத்திலிருந்து விடுவிக்கும்.
முடிவில், புத்தரின் உண்மையான மரபு, கற்கோவில்களில் இல்லை. அது உலகெங்கிலும், இன்றும் தங்கள் மனம், பேச்சு மற்றும் செயல்களைத் தியானத்தின் மூலம் தூய்மைப்படுத்த முயற்சிக்கும் ஒவ்வொரு தனி மனிதரிடமும் நிலைத்திருக்கிறது.
புத்தரைப் பின்பற்றுவது என்பது, ஒரு குறிப்பிட்ட சடங்கைப் பின்பற்றுவது அல்ல.
அது விழிப்படைந்து, விழிப்புணர்வுடன் வாழ்ந்து, நாமும் ஒரு 'புத்தராக' - அதாவது விழிப்புற்ற மனிதராக - மாறுவதே ஆகும்.
வெளிப்புறத் தெய்வத்தைத் தேடுவதை விடுத்து, நம் உள்ளே இருக்கும் ஞானத்தின் ஒளியை எழுப்புவதே அவரது சகாப்தம் கடந்த செய்தியாகும்.
அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்
Comments
Post a Comment