அஷ்டவக்கிர கீதை மூன்றாவது சுலோகம்

அஷ்டவக்கிர கீதை மூன்றாவது சுலோகம்

ந ப்ருத்வீ ந ஜலம் நாக்நிர்ந வாயுர்த்யௌர்ந வா பவான் |
ஏஷாம் ஸாக்ஷிணமாத்மானம் சித்ரூபம் வித்தி முக்தயே || 3 || 

தமிழ் மொழிபெயர்ப்பு

"நீ பூமியல்ல, நீரல்ல, நெருப்பல்ல, காற்றல்ல, ஆகாயமுமல்ல. முக்திக்காக, உன்னை இவற்றையெல்லாம் கவனிக்கும் சாட்சியாகவும், அறிவுருவான (சித்ரூபம்) ஆத்மாவாகவும் அறிந்துகொள்". 

இந்த சுலோகம் அத்வைத வேதாந்தத்தின் சாரத்தை வழங்குகிறது:

பஞ்சபூதங்கள் கடந்த நிலை: மனிதர்கள் பொதுவாகத் தங்களை உடல் மற்றும் மனதுடன் அடையாளப்படுத்திக் கொள்கிறார்கள். ஆனால், இந்த சுலோகம் நீங்கள் நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று, ஆகாயம் ஆகிய ஐந்து நிலைகளால் ஆனவர்கள் அல்ல என்று கூறுகிறது.

சாட்சி பாவம்: ஆன்மா என்பது இந்த உடல் மற்றும் உலக நிகழ்வுகளைக் கவனிக்கும் ஒரு சாட்சி (Witness) மட்டுமே.

முக்திக்கான வழி: ஒருவர் தன்னை இந்த பஞ்சபூதங்களில் இருந்து வேறுபடுத்தி, தான் ஒரு தூய அறிவு (Consciousness) என்று உணரும்போது முக்தி சாத்தியமாகிறது.

ஆன்மீக விழிப்புணர்வு: அறியாமையில் இருப்பவர்கள் தங்களை உடல் என்று கருதுகிறார்கள் (விலங்குத் தன்மை); ஆனால் ஆன்மீகத் தேடல் உள்ளவர்கள் தங்களைச் சாட்சி உணர்வாக அறிகிறார்கள். 

அஷ்டாவக்ர கீதையின் முதல் அத்தியாயம்  மூன்றாவது சுலோகத்தின் சாரம் மற்றும் அதன் ஆழமான விளக்கம்

சுலோகத்தின் தமிழ்ச் சாரம் (சுருக்கமாக)

“நான் உடல்” என்று நினைப்பவன் பந்தத்தில் இருக்கிறான்.

“நான் சுத்தமான சித்தம், சாட்சியாக இருக்கும் ஆன்மா” என்று அறிந்தவன் உடனே விடுதலையை அடைகிறான்.

இந்த சுலோகம் மனிதனின் அடிப்படை தவறான அடையாளத்தை சுட்டிக்காட்டுகிறது.

நாம் நம்மை உடல், மனம், உணர்ச்சி, பெயர், தொழில், குடும்பம் என்று நினைத்துக் கொள்கிறோம்.

இந்த அடையாளங்கள் அனைத்தும் மாறுபடும், நிலையற்றவை.

ஆனால் அவற்றை “நான்” என்று நினைப்பதால் நமக்கு பயம், கோபம், ஆசை, துக்கம், பொறாமை, பதட்டம் போன்ற பந்தங்கள் உருவாகின்றன.

அஷ்டாவக்ரர் சொல்வது,
“நீ உடல் அல்ல; நீ சுத்தமான சாட்சிச் சித்தம்.
உடல் நடக்கிறது, மனம் யோசிக்கிறது, உணர்வுகள் எழுகின்றன .

ஆனால் நீ அவற்றை பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் சாட்சி.”

இந்த உண்மையை உணர்ந்தவுடன்
மனிதன் உடனே சுதந்திரம் அடைகிறான்.

அவனுக்கு எதுவும் கட்டுப்பாடாகத் தோன்றாது.

அவனுக்கு எதுவும் பந்தமாக இருக்காது.

அவனுக்கு எதுவும் பயமோ துக்கமோ தராது.

மனிதனின் மிகப் பெரிய தவறு: “நான் உடல்” என்ற அடையாளம்

நாம் காலை எழுந்தவுடன் முதல் நினைப்பு என்ன?

“எனக்கு வேலைக்கு போக வேண்டும்.”

“எனக்கு உடல் வலி.”

“எனக்கு பயம்.”

“எனக்கு கோபம்.”

“எனக்கு கவலை.”

இந்த “எனக்கு” என்ற சொல்லின் பின்னால் இருக்கும் “நான்” யார்?

அஷ்டாவக்ரர் சொல்வது,
நாம் நம்மை உடல் என்று நினைப்பதால் தான் இந்த எல்லா பிரச்சனைகளும் உருவாகின்றன.

உடல் வயதாகிறது நாம் “நான் வயதாகிறேன்” என்று நினைக்கிறோம்.

உடல் நோய்படுகிறது  “நான் நோய்பட்டேன்” என்று நினைக்கிறோம்.

மனம் கவலைப்படுகிறது “நான் கவலைப்படுகிறேன்” என்று நினைக்கிறோம்.

உணர்ச்சி காயப்படுகிறது  “நான் காயப்பட்டேன்” என்று நினைக்கிறோம்.

ஆனால் உண்மையில்
உடல் வயதாகிறது,
மனம் கவலைப்படுகிறது,
உணர்ச்சி காயப்படுகிறது
ஆனால் “நான்” என்ற சாட்சி எதுவும் மாறவில்லை.

சாதாரண மனிதனின் வாழ்க்கையில் இது எப்படி தெரிகிறது?

வேலைப்பளு மற்றும் மன அழுத்தம்

ஒரு அலுவலக ஊழியரை எடுத்துக் கொள்ளுங்கள்.

அவருக்கு தினமும் நேரக்கெடு, சந்திப்புகள், அழுத்தம், எல்லைகள் இருக்கின்றன.
அதனால் அவர் நினைக்கிறார்
“நான் மன அழுத்தத்தில் இருக்கிறேன்.”

ஆனால் அஷ்டாவக்ரர் சொல்வார்:
“Stress என்பது மனத்தின் நிலை.
நீ மனம் அல்ல.
நீ சாட்சி.”

இந்த உண்மையை உணர்ந்தவுடன்
அந்த மனிதன் வேலை செய்யும் போது கூட உள்ளுக்குள் அமைதியாக இருக்க முடியும்.

குடும்ப உறவுகளில் ஏற்படும் தகராறு

கணவன் மனைவி இடையே ஒரு சிறிய வாக்குவாதம் நடந்தால்
அது உடனே “நான் காயப்பட்டேன்” என்று மாறுகிறது.

ஆனால் உண்மையில் காயப்படுவது யார்?

உணர்ச்சி.

அது மனத்தின் ஒரு அலை.
அது எழும், தணியும்.

நீ சாட்சி என்ற உணர்வு வந்தால்
அந்த அலை உன்னைத் தொடாது.

உடல் நோய்

ஒருவர் உடல் வலியால் அவதிப்படும்போது
அவர் நினைப்பது: “நான் வலியில் இருக்கிறேன்.”

ஆனால் அஷ்டாவக்ரர் சொல்வார்:
“உடல் வலிக்கிறது என்றால்
நீ அந்த வலியைப் பார்க்கும் சாட்சி.”

இந்த உணர்வு வந்தால்
வலி குறையாது, ஆனால் வலியின் மீது உள்ள பயம், பதட்டம், மன அழுத்தம் குறையும்.

சமூகத்தில் ஒப்பீடு மற்றும் பொறாமை

நாம் மற்றவர்களைப் பார்த்து ஒப்பிடுகிறோம்

“அவருக்கு பெரிய வீடு.”

“அவருக்கு நல்ல வேலை.”

“அவருக்கு அதிக பணம்.”

இந்த ஒப்பீடு “நான் உடல், நான் தனி மனிதன்” என்ற அடையாளத்திலிருந்து வருகிறது.

நீ சாட்சி என்ற உணர்வு வந்தால்
ஒப்பீடு தானாகவே மறைந்து விடும்.

ஏனெனில் சாட்சிக்கு போட்டி இல்லை.

அது எல்லாவற்றையும் பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் பரந்த வெளி.

அஷ்டாவக்ரர் சொல்லும் விடுதலை உடனடி, எளிதானது

அஷ்டாவக்ரர் கூறும் விடுதலை
தவம், யாகம், யோகா, ஜபம், பூஜை, சடங்கு எதுவும் வேண்டாம்.

ஒரே ஒரு மாற்றம் போதும்:
அடையாள மாற்றம்.

“நான் உடல்” எனும் பந்தத்திலிருந்து "நான் சாட்சி”  எனும் விடுதலை

இந்த மாற்றம் ஒரு நொடியிலேயே நடக்கலாம்.

அன்றாட வாழ்க்கையில் இதை எப்படி பயன்படுத்தலாம்?

உணர்ச்சிகள் எழும்போது

“இது என்னுள் எழும் ஒரு அலை.
நான் அலை அல்ல ,நான் கடல்.” எனும் எண்ணம் கூடவே எழ வேண்டும்.

கோபம் வந்தால்

“கோபம் மனத்தில் எழுகிறது.
நான் மனம் அல்ல.” எனும் எண்ணமும் வர வேண்டும்.

பயம் வந்தால்

“பயம் ஒரு எண்ணம்.
நான் எண்ணம் அல்ல.” எனும் எண்ணமும் வர வேண்டும்.

துக்கம் வந்தால்

“துக்கம் ஒரு மேகம்.
நான் வானம்.” என்று எண்ணப் பழக வேண்டும்.

வெற்றி–தோல்வி வந்தால்

“இவை வாழ்க்கையின் நிகழ்வுகள்.
நான் நிகழ்வுகளைப் பார்க்கும் சாட்சி.” என்று எடுத்துக் கொள்ளும் மனப்பான்மையை வளர்க்க வேண்டும்.

அஷ்டாவக்ரரின் சுலோகம் ஒரு வாழ்வியல் தத்துவம்

இந்த ஒரு சுலோகம்
மனிதனின் முழு வாழ்க்கையை மாற்றும் சக்தி கொண்டது.

அது சொல்வது:
உன் உண்மையான அடையாளத்தை அறிந்து கொள்.

நீ உடல் அல்ல.

நீ மனம் அல்ல.

நீ உணர்ச்சி அல்ல.

நீ பெயர், பதவி, உறவு, சொத்து  எதுவும் அல்ல.

நீ சுத்தமான சாட்சி.

அமைதி, பரிபூரணம், எல்லையற்றது.

இந்த உணர்வு வந்தவுடன்
வாழ்க்கை ஒரு போராட்டம் அல்ல;
ஒரு அழகான நாடகம்.

நீ நடிகன் அல்ல  நீ பார்வையாளர்.

அந்த பார்வை வந்தவுடன்
வாழ்க்கை எளிதாகி விடுகிறது.

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்