மனித மனமும் தெய்வீக சக்தியும்

மனித மனமும் தெய்வீக சக்தியும் 
   
வாழ்க்கையின் மறைமுக இரகசியம்

வாழ்க்கை என்பது ஒரு புதிர்.
அதை விலக்கி வைக்க முடியாது.

அதிலிருந்து ஓட முடியாது.

ஆனால், புரிந்துகொண்டால் அது ஒரு வரம்.

பண்டைய காலத்தில், ஒரு விவசாயி தன் வயலில் உழைத்துக் கொண்டிருந்தான்.

மழை பெய்யும்போது மகிழ்ந்தான்.
வறட்சி வந்தபோது வேதனைப்பட்டான்.

ஒரு நாள் அவன் ஒரு முனிவரிடம் கேட்டான்

"ஐயா, நான் இதனால் ஏன் இத்தனை முறை கஷ்டப்படுகிறேன்? இறைவன் நீதியானவன் என்று சொல்கிறார்கள் ஆனால் அவன் என்னை ஏன் மறந்து விட்டான்?"

முனிவர் சிறிது நேரம் மௌனமாக இருந்தார்.

பிறகு கூறினார்
"மழை பூமியை ஈரமாக்குகிறது  அது நல்லதா, கெட்டதா?
உன் பதில் தான் உன் துன்பத்தின் ஆரம்பம்."

நிகழ்வுகளுக்கு நாமே அர்த்தம் கொடுக்கிறோம்.

உலகில் நடப்பவை வெறும் நிகழ்வுகள் மட்டுமே.

நாம் தான் அவற்றுக்கு "நல்லது" அல்லது "கெட்டது" என்ற முத்திரையை குத்துகிறோம்.

ஒரு குழந்தைக்கு தீ என்றால் விளையாட்டு.
ஒரு சமையல்காரனுக்கு தீ என்றால் கருவி.
ஒரு போர் வீரனுக்கு தீ என்றால் அபாயம்.

ஒரே தீ மூன்று வித அர்த்தங்கள்.

அதேபோல், வாழ்க்கையில் நடக்கும் ஒவ்வொரு சம்பவமும் நம் பார்வையைப் பொறுத்தே அர்த்தம் பெறுகிறது.

ஆன்மீக பயணத்தில் வேகம் ஏன் கூடுகிறது?

ஒருவர் உண்மையான ஆன்மீக விழிப்புணர்வை நோக்கி நகர ஆரம்பிக்கும்போது, வாழ்க்கை திடீரென கடினமாகத் தோன்றும்.
ஏன்?

ஏனென்றால், ஆன்மீக வளர்ச்சி என்பது 
உள்ளே இருக்கும் தேங்கிய அனுபவங்களை, பழைய நம்பிக்கைகளை, பயங்களை வெளியேற்றும் செயல்முறை.

அது வலிக்கும்.

அது சோர்வாக இருக்கும்.

ஆனால், அது அழிப்பு அல்ல  புதுப்பித்தல்!

ஒரு கோயிலை சுத்தம் செய்யும்போது
தூசி, குப்பை வெளியே வரும்.
அந்த நேரத்தில் கோயில் "அழுக்காக" இருப்பதாக தோன்றும்.
ஆனால், அது சுத்தமாகும் செயல்முறை.

அதுபோலவே, ஆன்மீக விழிப்பின்போது ஏற்படும் சிரமங்கள் சுத்திகரிப்பின் அறிகுறிகள்.

ஒப்பீடே மனிதனின் மிகப்பெரிய தடை.

மனித மனம் ஒப்பிட்டே வாழப் பழகிவிட்டது.

"அவன்/அவள் வெற்றி பெற்றான் நான் ஏன் இன்னும் பின்தங்கி இருக்கிறேன்?"
"அவள்/அவனொ வாழ்க்கை இனிமையாக இருக்கிறது என் வாழ்க்கை ஏன் இப்படி?"
இந்த ஒப்பீடு என்பது ஒரு கண்ணாடி போல 
அதில் பார்க்கும்போது, நம்முடையது எப்போதும் சிறியதாகவே தெரியும்.

உண்மையில், ஒவ்வொரு மனிதனின் பயணமும் தனித்துவமானது.

ஒரு மலை ஏறுபவர் வேறு வழியில் செல்கிறார்.

ஒரு நதி நீந்துபவர் வேறு வழியில் செல்கிறார்.

இரண்டு பேரும் ஒரே இலக்கை நோக்கிச் செல்லலாம் ஆனால் வழி வேறானது.

கர்மா என்பது தண்டனையா? பாடமா?

பலர் கர்மாவை தண்டனை என்று புரிந்துகொள்கிறார்கள்.

"நான் இப்படி அனுபவிக்கிறேன் என்றால், நான் ஏதோ தவறு செய்திருக்கிறேன்" என்று நினைக்கிறார்கள்.

ஆனால், கர்மா என்பது 
நம் ஆன்மாவின் வளர்ச்சிக்கான பாடத்திட்டம்.

ஒரு ஆசிரியர் மாணவனுக்கு கடினமான கேள்வியை கொடுப்பது தண்டனை அல்ல.

அது திறனை வளர்க்கும் வழி.

அதேபோல், வாழ்க்கையில் நம் முன் வரும் ஒவ்வொரு சவாலும் 
நாம் இன்னும் கற்க வேண்டியது இருக்கிறது என்ற அறிவிப்பு.

அருள்  என்கிறோமே அது எப்படி செயல்படுகிறது?

அருள் என்பது மனிதனுக்கு "ஆறுதல்" மட்டும் தருவதல்ல.

அருள் என்பது ஒரு ஆற்றின் ஓட்டம் போல.

ஒரு கல் ஆற்றில் விழுந்தால், நீர் அதை சுற்றி செல்கிறது.

சிறிய கற்கள் விலகும்.

பெரிய கற்கள் தேய்ந்து, வழியை விட்டுக் கொடுக்கும்.

அருளும் அப்படிப்பட்டதே 
நம் வாழ்க்கையில் உள்ள தடைகளை, படிப்படியாக, மெதுவாக, அல்லது சில நேரங்களில் திடீரென உடைத்து,
நம்மை முன்னோக்கி நகர்த்துகிறது.

நாம் செய்ய வேண்டியதெல்லாம் 
எதிர்க்காமல், ஏற்றுக்கெள்வதே.

வாழ்க்கையை முழுமையாக வாழ்வது எப்படி?

1. அனுபவங்களை எடைபோட வேண்டாம்.
நடப்பதை நடக்கட்டும். அது நல்லதா, கெட்டதா என்று முடிவுக்கு வராதீர்கள்.

2. ஒப்பீட்டை விட்டுவிடுங்கள்.
உங்கள் வாழ்க்கை உங்களுக்கானது. வேறு யாருடையதும் அல்ல.

3. சவால்களை சக்தியாக மாற்றுங்கள்.
ஒவ்வொரு கஷ்டமும் ஒரு செய்தி கொண்டு வருகிறது — அதைக் கேளுங்கள்.

4. அருளை நம்புங்கள்.
எல்லாவற்றையும் நீங்கள் புரிந்துகொள்ள வேண்டியதில்லை. ஆனால், நம்பிக்கையோடு நடந்து செல்லுங்கள்.

வாழ்க்கை என்பது 
இனிப்பும் கசப்பும் கலந்த ஒரு பானம்.

அதை முழுமையாக குடிப்பவன் தான் உண்மையான ருசியை அறிவான்.

பாதியில் வைத்து விட்டவன்
என்றும் தாகமாகவே இருப்பான்.
எனவே,

எதிர்ப்பில்லாமல் வாழுங்கள்.

ஒப்பீடில்லாமல் வாழுங்கள்.

ஆன்மீகத்தை ஒரு "தப்பிக்கும் வழி" என்று நினைக்காமல்,
வாழ்க்கையை முழுமையாக சந்திக்கும் வழி என்று புரிந்துகொள்ளுங்கள்.

அப்போது ஒவ்வொரு காலையும் ஒரு புதுப் பிறப்பாகும்.

ஒவ்வொரு சவாலும் ஒரு வரமாகும்.
வாழ்க்கையே ஒரு அருளாகும். 

அன்பன்
சக்தி சக்திதாசன்

Comments

Popular posts from this blog

தத்வமஸி

ஸ்ரீ அரவிந்தரின் 75வது நினைவுதினம் .

ஆறுமுகநாவலரின் 146 வது நினைவுதினம்