அஷ்டவக்கிர கீதையின் நான்காவது அத்தியாயம்.
அஷ்டவக்கிர கீதையின் நான்காவது அத்தியாயம். முதல் சுலோகம் சமஸ்கிருத மூலம்: हन्तात्मज्ञस्य धीरस्य खेलतो भोगदुनुया । न हि संसारवाहीभिर् मूढैः सह समानता ॥ १ ॥ ஹந்தாத்மஜ்ஞானஸ்ய தீரஸ்ய கேலதோ போகதுனியா | ந ஹி ஸம்ஸாரவாஹீபிர் மூடை: ஸஹ ஸமானதா || ஞானம் பெற்ற ஒருவனின் மனநிலைக்கும், உலகியல் பிணைப்பில் உழலும் சாமானியனின் மனநிலைக்கும் இடையே உள்ள மலைக்கும் மடுவுக்கும் போன்ற இடைவெளியைத் துல்லியமாகப் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது. மேலே குறிப்பிட்ட முதல் ஸ்லோகம், ஒரு ஆத்ம ஞானியின் மேன்மையை வியந்து போற்றும் வகையில் அஷ்டவக்கிரரால் அருளப்பட்டது. அஷ்டவக்கிர கீதை என்பது அரசன் ஜனகனுக்கும் முனிவர் அஷ்டவக்கிரருக்கும் இடையே நடைபெறும் உரையாடல். ஆத்ம ஞானம் குறித்த விளக்கங்களைக் கேட்ட ஜனகன், தனக்கு ஏற்பட்ட பேரானந்தத்தை முந்தைய அத்தியாயத்தில் விவரித்தார். அதைக் கேட்ட அஷ்டவக்கிரர், "உண்மையிலேயே ஞானம் அடைந்த ஒருவன் இந்த உலகில் எப்படி இயங்குவான்?" என்பதை இந்த நான்காவது அத்தியாயத்தில் உறுதிப்படுத்துகிறார். இந்த ஸ்லோகத்தின் நேரடிப் பொருளாக, "தன் ஆன்மாவை அறிந்த தீரன் (ஞானி), இந்த உலகியல் இன்பங்களை ஒரு விளை...